Wat als je voor één dag de baas bent? Bij AB Werkt gebeurde het echt tijdens JINC Baas van Morgen: een dag die deuren opent voor talent van morgen én nieuwe inzichten geeft aan leiders van vandaag. Twee nieuwsgierige en scherpe 12-jarige leerlingen van Kindcentrum Sittard namen plaats aan de ‘directietafel’ en gingen in gesprek over één grote vraag: hoe ziet de baan van de toekomst eruit? Hun antwoord was verrassend duidelijk én creatief: de toekomst heeft robotfixers nodig.
Robots zijn overal, maar wie houdt ze in toom?
Volgens de jonge bazen Dafne en Jaylee worden robots steeds belangrijker. Ze helpen ons werken sneller, slimmer en soms zelfs veiliger te maken. Maar… wat gebeurt er als een robot stukgaat? Of als hij zich niet netjes gedraagt tegenover mensen? Daar komt de robotfixer in beeld.
Een robotfixer is een mix van monteur, programmeur en probleemoplosser. Iemand die niet alleen robots repareert, maar ze ook slimmer en vriendelijker maakt. Want in de toekomst werken mensen en robots naast elkaar – en dat moet natuurlijk goed gaan.
Het klinkt logisch zodra het is uitgesproken. Net zoals je een fietsenmaker of automonteur hebt, heb je straks iemand nodig die robots repareert. Maar een robotfixer is meer dan alleen een monteur. Het is iemand die begrijpt hoe technologie werkt, die kan programmeren, die problemen oplost en vooruitdenkt. Want robots moeten niet alleen blijven werken, ze moeten ook goed samenwerken met mensen.
En daarmee ontstaat meteen een tweede idee. Want stel dat een robot technisch perfect werkt, maar zich niet goed gedraagt. Wat dan? Dan heb je een robotcoach nodig. Iemand die robots als het ware opvoedt. Die ze leert hoe ze veilig kunnen werken, hoe ze rekening houden met mensen en hoe ze doen wat de bedoeling is.
Terwijl de ideeën zich opstapelen, wordt duidelijk dat de toekomst niet alleen draait om technologie. De leerlingen brengen het gesprek moeiteloos naar grotere thema’s. Als je meer robots hebt, dan heb je ook meer water en energie nodig. Dingen die misschien vanzelfsprekend lijken, maar dat allang niet meer zijn.
Oplossen van tekorten
In hun toekomst zijn er mensen nodig die zich bezighouden met het oplossen van tekorten. Mensen die zorgen dat er genoeg water is, dat energie slim wordt gebruikt en dat verspilling wordt tegengegaan. Niet omdat het moet, maar omdat het simpelweg vanzelfsprekend is geworden om daarover na te denken.
Tegelijkertijd verandert ook het dagelijks leven. Er ontstaat een beeld van een wereld waarin mensen meer vrije tijd hebben. Minder herhalend werk, meer ondersteuning door technologie. Maar wat doe je met al die tijd? Daar hebben de jonge bazen ook ideeën over.
Ze zien een toekomst waarin online shoppen nog groter wordt. Waarin je niet meer zelf naar de winkel gaat, maar waarin producten naar jou toe komen. Misschien met een drone, misschien met een zelfrijdende auto. Misschien zelfs met een robot die niet alleen bezorgt, maar ook alvast voor je heeft uitgezocht waar je boodschappen het goedkoopst zijn.
Het leidt tot nieuwe rollen. Rollen die vandaag nog nauwelijks bestaan, maar straks heel normaal kunnen zijn. Mensen die nadenken over hoe we onze vrije tijd invullen. Mensen die de technologie achter robots ontwikkelen. Mensen die anderen inspireren, overtuigen of begeleiden in een wereld die steeds sneller verandert.
Obstakel is startpunt nieuwe toekomstige baan
Wat vooral opvalt, is hoe vanzelfsprekend het is voor de twee jonge directeuren om in mogelijkheden te denken. Waar volwassenen soms eerst de beperkingen zien, beginnen zij bij oplossingen. Een probleem is geen obstakel, maar een startpunt.
Aan het einde van de dag is er niet één vastomlijnd toekomstbeeld. Er is iets veel waardevollers ontstaan: een blik vooruit die bruist van ideeën, waarin technologie en menselijkheid hand in hand gaan en waarin nieuwe banen ontstaan op plekken waar vandaag nog niemand aan denkt.
De robotfixer blijft hangen. Misschien omdat het zo’n tastbaar beeld is. Misschien omdat het laat zien dat achter elke slimme technologie uiteindelijk een mens staat die het mogelijk maakt.
En ergens, misschien wel dichterbij dan we denken, groeit iemand op die later precies die rol gaat vervullen. De toekomst begon vandaag al een beetje aan die vergadertafel.
Wat vooral opvalt, is hoe vanzelfsprekend het is voor de twee jonge directeuren om in mogelijkheden te denken. Waar volwassenen soms eerst de beperkingen zien, beginnen zij bij oplossingen. Een probleem is geen obstakel, maar een startpunt.
Aan het einde van de dag is er niet één vastomlijnd toekomstbeeld. Er is iets veel waardevollers ontstaan: een blik vooruit die bruist van ideeën, waarin technologie en menselijkheid hand in hand gaan en waarin nieuwe banen ontstaan op plekken waar vandaag nog niemand aan denkt.
De robotfixer blijft hangen. Misschien omdat het zo’n tastbaar beeld is. Misschien omdat het laat zien dat achter elke slimme technologie uiteindelijk een mens staat die het mogelijk maakt.
En ergens, misschien wel dichterbij dan we denken, groeit iemand op die later precies die rol gaat vervullen. De toekomst begon vandaag al een beetje aan die vergadertafel.